Twee stuks

Twee stuks zijn er vandaag gegaan.

Vanmorgen ging Clare Cantabile. Die maakte eerst nog een feestje van het leven voor ze in de auto stapte bij Jenne en Trynke, piepte daar wat en viel vervolgens in slaap.

Bij Jenne thuis rende ze rondjes tot ze in de vijver stortte, en ook daar was ze niet van onder de indruk. Relaxed type, die Cantabile! Ze heet nu Sinne en dat is ze ook; zeleden een vrolijker en zonniger hondje gezien dan deze jongedame!
Jenne is er helemaal gelukkig mee en dat is wederzijds. De perfecte match!

's Middags was de beurt aan Cotillon. Hij verhuisde naar Veenendaal, alwaar teckel Oscar hem zou verwelkomen.

Dat bleek prima uit te pakken hoorden we een uurtje later: ze waren binnen een uur dikke maatjes!
Saskia wilde al een pup van Rinne Roos sinds die zelf een pupje was, en Cotilon, die nu Carel heet, is dus een zeer gewenst hondenkind waar letterlijk jaren op is gewacht!
Het is heerlijk als mensen zo blij zijn met een pupje als Saskia en WimJaap.
We hebben de eerste updates al binnen en Carel maakt het prima!

Ook hij was niet misselijk in de auto en vermaakt zich al prima.

Er zijn hier nu nog vijf wetterkinders. Het wordt langzaamaan rustig in huis.

De uittocht

De uittocht is begonnen.

Vandaag, zondag dus, ging Bommel dan eindelijk naar haar nieuwe huis. Ze vond dat ze er prima aan toe was, hoewel de berichten vermelden dat ze alles in haar eentje opeens toch wel erg spannend vindt.

Willemijn keek haar na vanaf het hondenbankje voor het raam en we realiseerden ons opeens dat ze dat bij elke pup doet die weggaat.

Willemijn is degene die al sinds een week dagelijks buiten is bij de pup. Ze regelt.

Rinne Roos voedt, Willemijn voedt op.

Als er te druk gespeeld wordt haalt Willemijn de boosdoeners uit elkaar.

Als er een pup te dicht bij Orpa komt en die kijkt geïrriteerd, is Willemijn er direct bij om de pup weg te sturen en haar moeders bek te likken ter kalmering. Ruzie staat ze niet toe, en ze heeft strikte regels waar alle pups aan moeten voldoen. ze is een geweldige moeder en of de kinderen wel of geen krullen hebben maakt haar niets uit. Ze zijn allemaal van Willemijn!

Zondagmiddag was de beurt aan Crescendo, die naar Neede vertrok. de familie was heel enthousiast en Crescendo was stoïcijns. Ze was braaf in de auto, maakte in Neede kennis met de wetterdame die daar al woont en is al helemaal thuis. Haar nieuwe wettervriendin vindt het reuze gezellig, zo'n leuter en ze zijn al dikke vrienden!

Willemijn heeft ook Crescendo nagekeken vanaf haar bankje. Gelukkig zijn er nog zeven over!

Chippen en wegen

Er gebeurt van alles hier.

Om te beginnen was woensdag de chipper hier. Alle kinderen zijn nu dus voorzien van een chip.

Cantabile vond het stom en moest er hard rondjes van rennen, de rest vond het niet de moeite waard. Dat ging dus allemaal gesmeerd en razendsnel en binnen een halfuur was het allemaal klaar.

Ze bleken er toch wel wat moe van te zijn, zodat ze de rest van de dag rustig aan deden, maar verder was er niets te merken.

En vrijdag gingen we wegen. Bij de dierenarts. Vier wetterkinderen in de fietskar en Bommel mocht lopen, ernaast en aan de riem. Dat kon ze best vond ze, en dat was ook zo. Ze moest er ijverig van heen en weer dribbelen en hijgen, zó spannend was het!
Bommel bleek al 6,6 kilo te wegen, een indrukwekkend gewicht voor een jongedame van net 9 weken.

De wetterpups reageerden totaal anders dan de stabijtjes twee weken eerder. Ze vonden de dierenarts leuk, de geurtjes spannend en ze gingen gezellig met z'n allen op onderzoek uit, de hele praktijk door.

Ook de tweede rit ging voorspoedig. Bommel mocht weer mee, als ze moe werd kon ze nog altijd in de kar. Willemijn ging ook mee, voor de morele spoort van haar dochter.
Ook de tweede lichting wetters deed het prima. Bedaarder en flegmatieker dan wetters is geen enkel ras: ze wandelden door de praktijk of ze nooit anders deden en vonden alles leuk. Toen er een mevrouw met een maltezertje uit de behandelkamer kwam werd die enthousiast begroet. Het hondje was net zo groot als de wetterbaby's en dat vonden ze reuze interessant. De maltezer vond het zelf iets minder leuk: een zo'n wollen beertje is leuk, maar vier tegelijk en dan ook nog zo'n lompe stabijbaby, dat was haar te gortig!
Gelukkig werd ze toen gered door haar baas, die wel zag hoe benauwd het hondje werd van die druktemakers.
Ook de terugweg vonden de kleuters weer reuze spannend, en bij thuiskomst moest er wild gehold worden om al die spanning af te reageren!

Daarna wisten de jongelui precies hoe leuk die kar was. We hebben hem laten staan en er zit altijd wel een pup in, lekker te genieten van het uitzicht!

Prikken

Vandaag zijn de pups geprikt. Allemaal een prik en uiteraard de gezondheidscontrole. Dat is altijd weer een beetje spannend: zijn ze wel in orde?

Om te beginnen Bommel, die mocht haar tweede prik alweer en zij mocht als eerste.

Daarna de wettertjes.
Eerst de mannen. Beide heren waren in orde: goede hartjes, Con Brio had beide balletjes al, bij Cotillon was de tweede nog halverwege het indalen. Verder goed gezond en levendig genoeg: prikken zijn stom. Ctillon viel wel haast in slaap bij het hartje luisteren, lekker relaxed ventje. Con Brio vond het maar gedoe, die wilde liever spelen.

Daarna kwamen de dames. Een voor een een controle en allemaal werden ze gezond verklaard. Alleen Cantate bleek was vieze oortjes te hebben, daar heeft ze nu een zalfje voor.

De rest was prima in orde: goede hartjes en verder ook alles goed. Chaconne heeft als enige gepiept, de kleine aanstelster!

Alle jongelui waren ook goed op gewicht en zijn dus allemaal gezond verklaard.

Op naar de volgende stap: woensdag komt de chipper.

We komen steeds dichter bij de grote wereld!

Dag Bonbon! En hoe de opvoeding verder gaat.

En vandaag was het de beurt aan Bonbon: ze ging naar haar nieuwe huis.
Corinna, Lambert en de kinderen arriveerden met z'n vieren en hadden er helemaal zin in.

Bonbon ook, want die heeft altijd goede zin, al had ze nog geen idee wat haar te wachten stond.

Ze heeft de reis prima doorstaan, weten we inmiddels en ze begint al aardig te wennen.

En nu zijn er dus nog maar twee stabijtjes en acht wetterkinderen. Alles loopt nu bij elkaar, behalve dan met eten: de wetters eten kalm en bedaard en vinden dat je goed moet kauwen, en de stabijs lijken nogal op piranha's. Dat moet dus maar niet samen, dan raakt de voedselverdeling wat uit balans!

Verder doen de kinderen het prima en Willemijn ligt nu de hele dag buiten bij het jonge grut.

Ze vindt dat ze alles moet opvoeden en dat doet ze ook. Wie te wild speelt wordt op de vingers getikt en kleine woeste wettertjes worden voorzichtig maar duidelijk op de rug gerold.

Ook de stabijkinders ontkomen daar niet aan: er wordt niet wild gedaan!

Willemijn is er erg streng in. Ruzie maken mag ook niet, en drinken is afgelopen.

Dat de stabijs bij tante Rinne Roos een slokje meepikken boeit Willemijn niet: haar tepels zijn sinds een dag taboe.

De pups worden wel allemaal afgesopt en de oren gewassen, en vanavond gaf Willemijn ook een deel van haar eigen eten op.

Grappig dat alleen de stabijs daarvan aten, de wetters bleven op afstand. Zo hebben Broccoli en Bommel dus hun eerste kippennekje gehad, al was dat niet helemaal de bedoeling. Maar het was netjes voorgekauwd door mamma, het zal ze dus wel goed bekomen :)

Buiten

Vandaag was het heerlijk weer, er zijn nog maar drie stabijpupjes over en dus mocht alles naar buiten en bij elkaar.

Alle stabijs tegelijk vonden we wat veel van het goede aangezien ze bijna het dubbele in gewicht zijn van de wetterkinderen, maar drie tegen acht, dat kan wel.

En zo gingen de wetterkinderen een voor een bij de stabijs in de ren, tot ze er alle acht waren. de stabijs vonden het maar gek.

Bonbon, die een kleine druktemaker is, wilde meteen spelen maar deed dat zo wild dat de tegenpartij niet mee wilde doen.

Broccoli pakte het voorzichtiger aan en hij kreeg het wel voor elkaar: Crescendo wilde wel spelen.

Bommel was ook voldoende voorzichtig.

Maar al snel was de lol eraf: die krullenbeesten speelden niet zo lekker wild en woest als de stabijs, en dus gingen ze maar weer samen stoeien.

Toen het allemaal wat gewend was mochten alle jongelui vrij in de tuin.

Alweer Crescendo, die ondernemend van aard is, en natuurlijk Cotillon, liepen voorop.

Chaconne vond het allemaal zo geweldig dat ze bijna voortdurend in een spelboog door de tuin stuiterde en Capriccio deed ook lekker mee. Cantate vond overal dingetjes om mee te spelen en Cantabile vindt altijd alles geweldig en wist van gekkigheid niet wat ze eerst moest bekijken.

Alleen Coda en en Con Brio dedden rustig aan, zoals gewoonlijk. Die maken zich nooit zo druk.

Hoewel de stabijs deze nieuwe gasten in "hun tuin" wel gezellig vonden hadden ze het veel te druk om er naar om te kijken. Hun speelhoeken zijn bekend, en dus doken ze onder de vlier, in het hol en holden ze rondjes om te tafel, dit alles gadegeslagen door de wetters. Dat je je zó druk kan maken, dat wisten ze nog niet.

Het was allemaal een doorslaand succes, dus vannacht zullen ze ongetwijfeld slapen als rozen!

En er gaan er nog drie...

Vanmorgen was de beurt aan Bellefleur. Boets heet ze nu en ze is naar Nijmegen.

Carolijn en René en hun drie kinderen zijn haar nieuwe baasjes. Zij vielen indertijd voor Willemijn en hebben daar nu dus een prachtige dochter van. Boets viel prima in de smaak bij de kinderen en groot voordeel voor Finn, de jongste zoon van de familie, is dat hij nu niet meer de jongste is: dat is Boets.

Boets vond de kinderen geweldig en dat was wederzijds. Het zal even wennen worden daar in Nijmegen, maar het komt vast goed!

De tweede van vandaag was Bravo. Bravo heet nu Brancko en hij is afgereisd naar Tholen in Zeeland. Hij werd opgehaald door zijn nieuwe baasje Dolores en familie.Brancko is een heerlijk flegmatiek hondje: hij heeft de reis goed doorstaan en ging na aankomst lekker achterin de tuin in het zonnetje ligge slapen. Thuis! dacht hij blijkbaar.

Brinta was nummer drie van vandaag. Zij is afgereisd naar Hoorn, waar ze bij Hein is gaan wonen. Brinta heet nu Berber is is Heins vierde stabij, en de tweede uit onze kennel. Wij voorzien daar alleen maar goede dingen: Berber en Hein hebben elkaar helemaal gevonden en zullen ongetwijfeld zeer van elkaar gaan genieten!

Nog drie stabijtjes zijn er nu... Willemijn vindt nu de tijd om met ze te spelen. Drie is te overzien, en ook nog op te voeden.

Ze heeft er de hele avond mee buiten gespeeld, terwijl de wetterkinderen heerlijk in een ren op het gras hebben gekeken.

Morgen gaan we eens zien of de jongelui bij elkaar kunnen. De wetters groeien hard en zijn niet meer zo klein en kwetsbaar vergeleken met de stabijs.

Voorlopig is het hier nog niet rustig dus!